" you stupid jerk! " she shouted bursting out of the door. It was one of those rare days when James become all moody on his girlfriend and Devon, being the one who have been patient and understanding reached her own anger point.
" Devon! " he ran towards her, trying to catch her phase.
" babe! " this time he ran twice faster, reaching forward, doing his best to hold her arm.
" don't even call me babe! get off me! i had enough of you and i'm tired of it. let me be alone for awhile. " her voice quiet down as she spoke the last sentence. throat was starting to hurt, trying not to let those tears be visible to his gaze.
the guilt was eating James. He felt like an imaginary knife stabbed his chest a few time as he saw Devon's face. emotions mixed with sadness and anger. so, he decided to sit beside her and held her in his strong arms.
" i'm sorry. i... i just can't help it. I hate how you always control your emotions when i'm like this. you should slap me or punch me even because i don't like it when your feelings are bottled up and you get so angry. it worries me you know. " joining their fingers together, he kissed her forehead; her leaning in on his warm body.
" it's just sometimes... you have to consider what I feel when you treat me like that. you ignore me because of such little things. your reasons sometimes are very stupid. " she finally let the tears pour down. even though she tried so hard to stop it, she failed miserably.
" i know and i'm sorry. you don't know how sorry i am... really. " he wiped them off her cheeks before lifting her up and give her a hug. A hug that they both know means that they're okay again.
---------------------------------------------------------------------------------------
A/N: i'm back! haha just kidding. not really, no. i don't think i can even make a one shot anymore so i just made a mini drabble *sigh*. plus, the plot of this didn't even made sense to me seeing as my sister was talking the whole time and i was absolutely distracted. oh, and if you see any grammar errors i am really sorry. i don't feel like reviewing it and fixing it so yeah. i also want my blog to be updated... as you can see on my new banner too. HEHEH. anyways, feedback? yeah? no? ok. probably gonna take a gajillion years to update this blog again after this post. lol
Winter Kiss
*Please Read this before you read my one shot. thank you! (: *
HI guys! its been awhile since i last posted here. for the past few months, i seem to lose my interest on writing one shots so i stopped but now i'm trying to bring back that " interest " that seem to be under the pile of stress in my mind. i got bored today so i decided to make a new one shot. i think i owe this to you guys (or not) . anyways, enough of this thing. enjoy reading! (sorry if it's crappy! i'm kinda in a rush while making this. sorry again!) xxx.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
i looked up in the sky. white fluffy things are falling, the first snow of the season. i ran inside the house and went to the bedroom that i share with him. after taking the jackets out of the closet i slowly shaked his shoulders to wake him up. it seems like he was deep asleep. i shaked his shoulders again and nothing happened. then suddenly a sweet idea came up to my mind. i pressed my lips against his. it was one of those lazy kisses i give him whenever i wake him up.
" babe, wake up " i said and slowly, he was opening his cute brown eyes. those eyes that makes my knees go weak.
" hi baby. " he said and sat up straight before giving me a hug.
" let's go outside, babe " i said while standing up, pulling him off the comfy bed he'd been in for nearly 3 hours.
" wh... why? " he whined as if he's only an 8-year-old child. i can't help not to smile upon seeing him being like this.
" just come with me, please! " i said giving him those puppy eyes that i know he couldn't resist. he held my chin and gave me a soft kiss before answering.
" fine. " he smiled and finally got up.
we wore the most comfortable and warmest jackets we had before running outside. after that, i pulled him outside.
" what are we going to do here? " he asked me, giving this irritated/annoyed look of his.
" well, i.. i want our first winter season together to be special.. i-- " i was cutted off when his warm lips met mine. that's when i realized that our first winter kiss just happened.
" oh so you want to have our first winter kiss here outside. it that what you mean? " he said and chuckled a little. i can't help not to blush.
" y- you're the one who's supposed to invite me here outside. i was nice enough so i'm the first one who brought you here " i said and tried being defensive that i know will not work on james.
" wasn't i the first one who did the first move and kissed you? so in all, i did the first move and you didn't " he replied and held me by the waist.
" whatever.. " i said and literally hid my face with my mittens.
" devon, you're so cute. it's one of the million reasons why i love you " he said.
" don't be too cheesy and i love you too " i replied before he pulled me into a tight hug.
-fin-
HI guys! its been awhile since i last posted here. for the past few months, i seem to lose my interest on writing one shots so i stopped but now i'm trying to bring back that " interest " that seem to be under the pile of stress in my mind. i got bored today so i decided to make a new one shot. i think i owe this to you guys (or not) . anyways, enough of this thing. enjoy reading! (sorry if it's crappy! i'm kinda in a rush while making this. sorry again!) xxx.
-----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
i looked up in the sky. white fluffy things are falling, the first snow of the season. i ran inside the house and went to the bedroom that i share with him. after taking the jackets out of the closet i slowly shaked his shoulders to wake him up. it seems like he was deep asleep. i shaked his shoulders again and nothing happened. then suddenly a sweet idea came up to my mind. i pressed my lips against his. it was one of those lazy kisses i give him whenever i wake him up.
" babe, wake up " i said and slowly, he was opening his cute brown eyes. those eyes that makes my knees go weak.
" hi baby. " he said and sat up straight before giving me a hug.
" let's go outside, babe " i said while standing up, pulling him off the comfy bed he'd been in for nearly 3 hours.
" wh... why? " he whined as if he's only an 8-year-old child. i can't help not to smile upon seeing him being like this.
" just come with me, please! " i said giving him those puppy eyes that i know he couldn't resist. he held my chin and gave me a soft kiss before answering.
" fine. " he smiled and finally got up.
we wore the most comfortable and warmest jackets we had before running outside. after that, i pulled him outside.
" what are we going to do here? " he asked me, giving this irritated/annoyed look of his.
" well, i.. i want our first winter season together to be special.. i-- " i was cutted off when his warm lips met mine. that's when i realized that our first winter kiss just happened.
" oh so you want to have our first winter kiss here outside. it that what you mean? " he said and chuckled a little. i can't help not to blush.
" y- you're the one who's supposed to invite me here outside. i was nice enough so i'm the first one who brought you here " i said and tried being defensive that i know will not work on james.
" wasn't i the first one who did the first move and kissed you? so in all, i did the first move and you didn't " he replied and held me by the waist.
" whatever.. " i said and literally hid my face with my mittens.
" devon, you're so cute. it's one of the million reasons why i love you " he said.
" don't be too cheesy and i love you too " i replied before he pulled me into a tight hug.
-fin-
ASAP POP Awards Viewers Choice 2011
pabalik balik na ako ng lakad dito sa hallway sa labas ng ASAP studio. nakakatense kaya! katatapos pa lang nang opening number pero kinakabahan na ako kaagad. ASAP POP Awards Viewers Choice 2011 ngayon. ang tagal ko nang hinhintay 'to pero ngayon parang gusto kong ipagba bukas na lang. ilang araw din akong di nakatulog kakaisip sa awards na 'to eh. ganito ba talaga ang feeling ng nominated ka sa isang award? tawagin nyo na akong OA, pero ganun talaga na fe feel ko ngayon. ayun lang nasa isip ko habang naglalakad ako pabalik balik.... di ko tuloy napansin na may tao palang dadaan sa harapan ko.
" hey, devon are you okay? " tanong nya sa akin. sinamaan ko sya ng tingin. alam naman nya na kapag ganito ako syempre di ako okay!
" di ba halata? " pagtataray ko sa kanya. ngumiti lang naman sya sa akin at hinawakan ang braso ko para tumigil ako sa paglakad.
" don't be pilosopo. " ngiti nyang sabi.
" can you sit? i've been looking at you for the past 5 minutes and you're making me dizzy... really! "
napakunot ako ng noo. so kanina pa pala ako pinagmamasdan ng lokong 'to. umupo ako kaagad sa bench na di kalayuan at sinundan nya ako... umupo sya sa tabihan ko.
" are you nervous? " tanong ulit ni james sa akin. tumingin ako sa kanya at tumango. nagulat ako ng hinawakan nya ang kamay ko.
" anong ginagawa mo?! " gulat kong tanong sa kanya. lalo nyang diniinan ang paghawak sa kamay ko.
" well, that's the only way i know to make you less nervous. " sambit ni james at ngumiti.. nginitian ko din sya.
" don't be nervous! there's nothing to be scared about. "
" eh.. paano kung talo tayo dun sa award kung saan tayo nominated? "
" that's okay. there's always next time. " sagot nya na parang wala syang pakialam. tumingin lang ako sa kanya tapos nung tumingin sya sa akin, lumingon ako sa ibang direksyon.
dalawang oras na kaming nasa labas ng studio ni james. wala naman kaming gagawin sa loob eh kaya dito muna kami tatambay. kanina pa din kami nag ku kwentuhan. si james hindi nauubusan ng kwento tungkol sa australia vacation nya. nakakatuwa naman syang mag kwento feel na feel mo talaga na na enjoy nya ang bakasyon nya.
" james and devon pumasok na kayo sa loob " sabi ng isang staff. naputol ang pagtatawanan namin at agad tumayo at lumakad papasok.
" i aanounce na daw kung sino ang tween popsies this year. " sambit ni daniel na kasama ni kathryn. di ko namalayan na katabi lang pala namin 'tong dalawang 'to.
lalo akong kinabahan... kathniel. mas madami ang fans ng mga 'to kaysa sa amin... siguro sila ang mananalo.
" and the Tween Popsies this year is.... " bitin na sabi ni enchong.
" congratulations! " sambit ni kathryn sa amin ni james.
ang weird ni daniel at kathryn ah. anong meron? bago pa ako makapag tanong sa kanila ay narinig ko ang sinabi ni enchong...
" Jaevon! " sigaw ni enchong.
agad kaming pinapunta sa stage. hinawakan ni james and kamay ko haabng inaalalayan na makapunta sa stage. puro tili ang naririnig ko sa audience.. alam ko sa gems galing lahat ng tili na yun. nung nasa harapan na kami ng mic.. bumulong sa akin si james. ako daw muna ang unang magsalita. shet, wala akong na practice na speech para dito! well goodluck na lang sa akin. lumunok ako ng isa at nagsalita sa harap ng mic.
" oh my gosh. ummm... unexpected po talaga 'to! salamat sa lahat ng bumoto through text at online! especially sa gems! maraming salamat! para sa inyo talaga 'tong award na 'to "sambit ko at tumabi ng konti para si ajmes naman ang makapagsalita.
" awesome, this is 2 times in a row now! just like what devon said thanks to the gems that made this happen! it is indeed unexpected. i mean, kathniel, samleen ang juliego are like the brightest loveteams and really popular. uhh.... well, thank you again! we love you! " ngiting sabi ni james at kumaway sa mga gems na nasa studio. bago kami bumabas ng stage may pahabol pang ginawa si james....... hinalikan nya ako sa pisngi na ikinatili ng mga audience pati na din ang mga artista na nasa tabi lang ng stage. nag blush ako sa ginawa nya pero di ko pinakita.
ng makapunta kami sa backstage ay agad nya akong inakbayan.
" you wanna celebrate? " ngiting tanong ni mokong at kumindat pa!
" sige na nga. mapilit ka eh! " sagot ko naman at lumabas na ulit ng studio.
" hey, devon are you okay? " tanong nya sa akin. sinamaan ko sya ng tingin. alam naman nya na kapag ganito ako syempre di ako okay!
" di ba halata? " pagtataray ko sa kanya. ngumiti lang naman sya sa akin at hinawakan ang braso ko para tumigil ako sa paglakad.
" don't be pilosopo. " ngiti nyang sabi.
" can you sit? i've been looking at you for the past 5 minutes and you're making me dizzy... really! "
napakunot ako ng noo. so kanina pa pala ako pinagmamasdan ng lokong 'to. umupo ako kaagad sa bench na di kalayuan at sinundan nya ako... umupo sya sa tabihan ko.
" are you nervous? " tanong ulit ni james sa akin. tumingin ako sa kanya at tumango. nagulat ako ng hinawakan nya ang kamay ko.
" anong ginagawa mo?! " gulat kong tanong sa kanya. lalo nyang diniinan ang paghawak sa kamay ko.
" well, that's the only way i know to make you less nervous. " sambit ni james at ngumiti.. nginitian ko din sya.
" don't be nervous! there's nothing to be scared about. "
" eh.. paano kung talo tayo dun sa award kung saan tayo nominated? "
" that's okay. there's always next time. " sagot nya na parang wala syang pakialam. tumingin lang ako sa kanya tapos nung tumingin sya sa akin, lumingon ako sa ibang direksyon.
dalawang oras na kaming nasa labas ng studio ni james. wala naman kaming gagawin sa loob eh kaya dito muna kami tatambay. kanina pa din kami nag ku kwentuhan. si james hindi nauubusan ng kwento tungkol sa australia vacation nya. nakakatuwa naman syang mag kwento feel na feel mo talaga na na enjoy nya ang bakasyon nya.
" james and devon pumasok na kayo sa loob " sabi ng isang staff. naputol ang pagtatawanan namin at agad tumayo at lumakad papasok.
" i aanounce na daw kung sino ang tween popsies this year. " sambit ni daniel na kasama ni kathryn. di ko namalayan na katabi lang pala namin 'tong dalawang 'to.
lalo akong kinabahan... kathniel. mas madami ang fans ng mga 'to kaysa sa amin... siguro sila ang mananalo.
" and the Tween Popsies this year is.... " bitin na sabi ni enchong.
" congratulations! " sambit ni kathryn sa amin ni james.
ang weird ni daniel at kathryn ah. anong meron? bago pa ako makapag tanong sa kanila ay narinig ko ang sinabi ni enchong...
" Jaevon! " sigaw ni enchong.
agad kaming pinapunta sa stage. hinawakan ni james and kamay ko haabng inaalalayan na makapunta sa stage. puro tili ang naririnig ko sa audience.. alam ko sa gems galing lahat ng tili na yun. nung nasa harapan na kami ng mic.. bumulong sa akin si james. ako daw muna ang unang magsalita. shet, wala akong na practice na speech para dito! well goodluck na lang sa akin. lumunok ako ng isa at nagsalita sa harap ng mic.
" oh my gosh. ummm... unexpected po talaga 'to! salamat sa lahat ng bumoto through text at online! especially sa gems! maraming salamat! para sa inyo talaga 'tong award na 'to "sambit ko at tumabi ng konti para si ajmes naman ang makapagsalita.
" awesome, this is 2 times in a row now! just like what devon said thanks to the gems that made this happen! it is indeed unexpected. i mean, kathniel, samleen ang juliego are like the brightest loveteams and really popular. uhh.... well, thank you again! we love you! " ngiting sabi ni james at kumaway sa mga gems na nasa studio. bago kami bumabas ng stage may pahabol pang ginawa si james....... hinalikan nya ako sa pisngi na ikinatili ng mga audience pati na din ang mga artista na nasa tabi lang ng stage. nag blush ako sa ginawa nya pero di ko pinakita.
ng makapunta kami sa backstage ay agad nya akong inakbayan.
" you wanna celebrate? " ngiting tanong ni mokong at kumindat pa!
" sige na nga. mapilit ka eh! " sagot ko naman at lumabas na ulit ng studio.
The Promise
" Jaime, i want to end our relationship. i know that you're already tired of it... im letting you go. i thikn it's unfair that you're with me. it's like you're living in the darkness too. in fact, my love for you is already gone. i realizd that we're not even meant for each other. there's better girls out there that you can love.. and there's better man out there that i can love. " Dev seriously said.
" i don't believe you! my gosh, Dev! for 4 years that we're together i didn't feel like i'm living in the darkness! you know you're my life.. i can't even live a day without seeing you! please don't break up with me " Jaime said not minding the tears that we're freely flowing on his cheeks.
" just let me go... please " she said while trying to control her tears.
" i won't let you go. " he said and held her hands but she immediately took her hands away. she took the cane that was beside her and started to walk. she didn't saw that she was about to hit the wall. why? because she's blind.
" dev, watch out! " jaime shouted and ran towards her. she just sat there like nothing happened.. she just felt that somebody was helping her to get up.
" let me go! i can do it on my own! " she said in full of anger. she wants to push him away but she's too weak.. and that's when she started to cry.
" damn it! if that accident didn't happen, i'm still able to see right now! i hate this! " she said while crying. jaime can't help himself not to hug her. he knows that for the past 2 years that she's blind, it's really hard for her to adjust. that's why he's here to help her.
" you'll be able to see soon, my princess. i promise you that " he whispered to her ear. dev wants to believe it, but how? luck is not on her side because there's no compatible donor.
.... and now she's lying on the hospital bed. it's been 2 weeks since jaime told his promise. her heart is full of happiness because finally she gets to see again. the operation last week went well and the doctors just need to wait for the wounds to heal. dev was about to sleep when she remembered jaime. it's been a week since they last talked. a big part of her miss him so much. she admits she lied about not loving him anymore. suddenly, she heared the door open.
" hi miss seron. how are you doing? " the doctor asked.
" i'm good. thank you " she said with a smile on her face.
" well this is the day. we're gonna take the bandage off and we'll examine your eyes if you can see again " the doctor said while taking off the bandage in her eyes. after few minutes, the doctor told her to open her eyes. she was nervous but at the same time happy.
" so? " the doctor asked.
a big smile was plastered on her face. she looked around and saw her friends and the doctor. " i can see again! " she said and can't help the tear up. she hugged all of her friends who was there.
" thank you, doc. " she said and gave her a hug.
" oh don't thank me. " she said while smiling at her. dev flashed her curious expression upon hearing what the doctor said.
" you know you're a one lucky girl " the doctor said and sat beside her.
" your boyfriend is one in a million. " she added.
" you... you mean? " dev said and tears started to flow again... but this time it wasn't tears of joy.
" wh.. where is he right now? i wanna see him " she said
" he's on the other room "
dev didn't waste anytime and ran to the door next to hers.. when she opened it she saw him sleeping. she was already crying that time.
" jaime... " she said and walk to towards him. she saw him move and wake up.
" dev? " he asked.
" yes, it's me " she said and hugged him tightly.
" why did you donated you eyes to me? "
" because, i don't want you to suffer and live in darkness. remember my promise? see, i did it for you." he said and smiled sweetly at her that made her cry again.
" but how about you? you're the one who'll suffer "
" i'll take the risks just to make you happy. and please, don't break up with me. you're my life, dev. " jaime said in a serious tone.
" thank you so much, jaime. and no, i will not break with you anymore. i love you so much that i'll die first before i do that to you. " she said and smiled at him. she took jaime's hands and put it on her cheek.
" i love you " she said in a sweet voice that made jaime smile.
" i love you more, my princess " he replied and pulled her closer to him and gave her a passionate kiss.
3 years later.....
" mommy, are we there yet? " the little girl asked.
" honey, can you wait please? be a little patient " she said and smiled at her daughter.
" but i can't wait to see daddy! i miss him already! "
" jade, you're like your dad. you guys are both impatient "
" oh no. dad is more impatient than me! oh there he is! daddy! " she said after she opened the door.
" hey, baby! miss daddy already? " he sweetly asked
" yes. woah, you can see now?! mommy! look daddy can see again! " she said in an amazed tone. dev can't help not to laugh at her daughter.
" aren't you gonna give your husband a kiss? " jaime asked.
" silly. " she said and kissed him on the lips.
" after 3 years, finally you can see again. good thing i found a donor. i kept my promise too " she added.
" thanks to you. it's nice seeing jade for the first time. she's pretty just like her mom and you're still beautiful as always " jaime sweetly said and kissed her again on the lips.
" hey! how about me? you guys kissed two times already! " jade said with a bit of dissapointment in her face.
" awww, our little angel! come here we'll give you a kiss! " dev said and lift jade up. they both kissed their daughter on the cheeks that made her laugh.
" that tickles! " their daughter said in a high pitch voice and the room was filled with laughter.
_END_
" i don't believe you! my gosh, Dev! for 4 years that we're together i didn't feel like i'm living in the darkness! you know you're my life.. i can't even live a day without seeing you! please don't break up with me " Jaime said not minding the tears that we're freely flowing on his cheeks.
" just let me go... please " she said while trying to control her tears.
" i won't let you go. " he said and held her hands but she immediately took her hands away. she took the cane that was beside her and started to walk. she didn't saw that she was about to hit the wall. why? because she's blind.
" dev, watch out! " jaime shouted and ran towards her. she just sat there like nothing happened.. she just felt that somebody was helping her to get up.
" let me go! i can do it on my own! " she said in full of anger. she wants to push him away but she's too weak.. and that's when she started to cry.
" damn it! if that accident didn't happen, i'm still able to see right now! i hate this! " she said while crying. jaime can't help himself not to hug her. he knows that for the past 2 years that she's blind, it's really hard for her to adjust. that's why he's here to help her.
" you'll be able to see soon, my princess. i promise you that " he whispered to her ear. dev wants to believe it, but how? luck is not on her side because there's no compatible donor.
.... and now she's lying on the hospital bed. it's been 2 weeks since jaime told his promise. her heart is full of happiness because finally she gets to see again. the operation last week went well and the doctors just need to wait for the wounds to heal. dev was about to sleep when she remembered jaime. it's been a week since they last talked. a big part of her miss him so much. she admits she lied about not loving him anymore. suddenly, she heared the door open.
" hi miss seron. how are you doing? " the doctor asked.
" i'm good. thank you " she said with a smile on her face.
" well this is the day. we're gonna take the bandage off and we'll examine your eyes if you can see again " the doctor said while taking off the bandage in her eyes. after few minutes, the doctor told her to open her eyes. she was nervous but at the same time happy.
" so? " the doctor asked.
a big smile was plastered on her face. she looked around and saw her friends and the doctor. " i can see again! " she said and can't help the tear up. she hugged all of her friends who was there.
" thank you, doc. " she said and gave her a hug.
" oh don't thank me. " she said while smiling at her. dev flashed her curious expression upon hearing what the doctor said.
" you know you're a one lucky girl " the doctor said and sat beside her.
" your boyfriend is one in a million. " she added.
" you... you mean? " dev said and tears started to flow again... but this time it wasn't tears of joy.
" wh.. where is he right now? i wanna see him " she said
" he's on the other room "
dev didn't waste anytime and ran to the door next to hers.. when she opened it she saw him sleeping. she was already crying that time.
" jaime... " she said and walk to towards him. she saw him move and wake up.
" dev? " he asked.
" yes, it's me " she said and hugged him tightly.
" why did you donated you eyes to me? "
" because, i don't want you to suffer and live in darkness. remember my promise? see, i did it for you." he said and smiled sweetly at her that made her cry again.
" but how about you? you're the one who'll suffer "
" i'll take the risks just to make you happy. and please, don't break up with me. you're my life, dev. " jaime said in a serious tone.
" thank you so much, jaime. and no, i will not break with you anymore. i love you so much that i'll die first before i do that to you. " she said and smiled at him. she took jaime's hands and put it on her cheek.
" i love you " she said in a sweet voice that made jaime smile.
" i love you more, my princess " he replied and pulled her closer to him and gave her a passionate kiss.
3 years later.....
" mommy, are we there yet? " the little girl asked.
" honey, can you wait please? be a little patient " she said and smiled at her daughter.
" but i can't wait to see daddy! i miss him already! "
" jade, you're like your dad. you guys are both impatient "
" oh no. dad is more impatient than me! oh there he is! daddy! " she said after she opened the door.
" hey, baby! miss daddy already? " he sweetly asked
" yes. woah, you can see now?! mommy! look daddy can see again! " she said in an amazed tone. dev can't help not to laugh at her daughter.
" aren't you gonna give your husband a kiss? " jaime asked.
" silly. " she said and kissed him on the lips.
" after 3 years, finally you can see again. good thing i found a donor. i kept my promise too " she added.
" thanks to you. it's nice seeing jade for the first time. she's pretty just like her mom and you're still beautiful as always " jaime sweetly said and kissed her again on the lips.
" hey! how about me? you guys kissed two times already! " jade said with a bit of dissapointment in her face.
" awww, our little angel! come here we'll give you a kiss! " dev said and lift jade up. they both kissed their daughter on the cheeks that made her laugh.
" that tickles! " their daughter said in a high pitch voice and the room was filled with laughter.
_END_
Star Magic Ball (oneshot)
" ohemgee, devs! ang ganda mo! ikaw na yan! " sigaw ni joirc ng matapos ng ayusan si devon.
lahat din ng mga tao na nasa loob ng kwarto ay napanganga ng makita si devon.. sino ba namang hindi? mukhang dyosa talaga ang dalaga.
agad namang pinuntahan ni joric ang kabilang kwarto kung nasaan ang surprise escort ni devon.
" are you ready? " tanong ni joric.
" yup! " ngiting sagot ni james.
bumalik sila sa kwarto kung nasaan si devon. nang unang makita ni james ang dalaga ay patago itong tumitingin dito. si patrick naman ay napapansin yun na napapangiti na lang.
naisipan ni james na magpalagay ng konting foundation dahil makikita daw ang kanyang mga pimples pero sa totoo lang ay gusto nya lang talagang maramdaman ang init ng kamay ni devon sa kanyang mukha. agad namang sumang ayon si devon at tinulungan si joric na lagyan ng konting make up si james. ng matapos ay kailangang pabalikin si james sa kabilang kwarto.. kahit ayaw nya.
" your date is pretty! " biglang sambit ni patrick at biglang napatingin sa kanya si james.
" who said she isn't?" sagot naman ng binata.
" you're lucky! " dagdag pa ni patrick.
" i know i am " ngiti nitong sabi at proud na proud pa.
ilang minuto pa ay tinawag sya ulit ni joric.. nang lumabas ay nagulat sya dahil madilim sa labas ng pintuan. pero nawala ang pagkagulat sa kanyang mukha ng makita si devon na nakagown. hindi nya napigilan ang mapangiti upon seeing his date. "she's stunning! " he thought.
si devon naman ay napatingin kay james at ngumiti. " shet, ang pogi ng date ko! akala ko solo akong rarampa sa red carpet mamaya. " sambit nya sa sarili at hindi pa din naalis ang tingin sa binata kahit natatakpan ito ng mga taong nagaayos ng kanyang gown. ng matapos ay agad sinenyasan ng binata si joric. tumango lang ito at niyaya ang laaht na lumabas... susunod na sana si devon ng biglang harangan ni james ang daan.
" you look beautiful tonight " bati ni james na nagpa blush kay devon.
" ngayon lang? " pabirong hirit naman ni devon.
" of course not! you're always beautiful! it's just i was starstruck when i saw you wearing that sexy gown "
i'm really lucky that you are my date, baby " seryosong sabi ni james na nagpataas sa isang kilay ni devon.
" baby? kung maka baby ka ha... boyfriend kita? " tanong nito. she was surprised when james held her chin and gave her a sweet kiss.
" not yet " bulong nito sa dalaga pagkatapos nya itong halikan.
si devon naman ay shocked pa din sa bilis ng pangyayari. lalong namula ang kanyang pisngi na hindi nakatakas na mga mata ni james. agad nyang hinawakan ang pisngi nito ang ngumiti ng napakatamis.
" you're cute when you blush " tuwang sambit ni james at inalis din ang kamay sa pisngi ni devon.
" let's go my beautiful date, they're already waiting for us outside. let's go " dagdag pa nito at hinawakan ang kamay ng dalaga. wala namang nagawa si devon kungdi sumunod kay james palabas ng kwarto.
_END_
weeee, masaya lang talaga ako dahil naging magka date ulit ang jaevon sa smb \(^.^)/ #akonaangdimakagetover :P
One Shot [Jaevon]
" bingi ka ba? sabi ko puntahan mo na yung artista mo! iwanan mo na ako! " sigaw ni maribeth.
" ikaw ang mahal ko! why you giving me away? " sagot naman ni spencer.
" okay.. cut! james, devon mamaya na natin gagawin yung kadugtong ng scene na yan. it's your break right now " sambit ng direktor nila.
pareho lang tumango ang dalawa. si devon naman ay parang gripo ang mata dahil hindi pa din tumitigil ang pag iyak. agad syang tumakbo papunta sa dressing room at nagkulong.. doon sya umiyak. masyado syang nadala sa scene nila ni james. ngayon realization is hitting her.. hindi sya pwedeng mahalin ni james dahil may iba na itong mahal at doon sya lalong napaiyak. mahal nya si james pero di nya pwedeng ipagpilitan ang sarili.gusto nyang makita si james na masaya kahit masakit na hindi sya ang nagpapasaya dito.
ng nag break ay agad pumunta si james sa mga kaibigan at nakipagkwentuhan sandali. pagkatapos nun ay agad nyang hinanap si devon. gusto nya itong kausapin. agad nyang namiss ito kahit ilang minuto lang itong nawala sa kanyang tabi. tinanong nya ang mga kaibigan kung nakita nila ang dalaga pero puro "hindi" ang dagot ng mga ito. bigla naman syang nag alala. papunta na sya ng studio ng may marinig syang tunog sa isang kwarto. ng tingnan nya ito ay nasa tapat pala sya ng dressing room. ng lumapit sya sa pinto ay pinakinggan nya ang tunog at narinig nyang may umiiyak... at alam nyang kung sino iyon.
" devon? " sabi ni james sabay katok sa pinto.
agad namang napatigil si devon sa pagiyak ng marinig nya ang katok ng pinto at ang boses ni james.. hindi naman sya tumayo at tiningnan lang ang pintuan.
" devon. open the door please! what's wrong? why are you crying? "
" wala. nagpapa practice lang " pagsisinungaling nito.
" then open the door.. you said it's only a practice. please devon? " pagmamakaawa ni james. wala namang nagawa si devon at agad binuksan ang pinto. ng makita ni james si devon ay nabigla ito dahil mapulang mapula ang mata.
" wh.. what happened? " putol putol na tanong ni james.
" wala " tanging naisagot lang ni devon. agad naman syang niyakap ng binata kaya naman naiyak syang muli.
" devon tell me the real reason why you're crying. " sambit ni james at diniin ang salitang " real "
" gusto mong malaman? ha? " tanong ni devon na bahagyang tumaas ang tono ng pananalita.
" yes! "
" kasi... mahal kita! na carried away ako dun sa scene natin kanina dahil naiimagine ko tayong dalawa sa ganung sitwasyon pero imposible eh. may ericka ka na! " mahabang lintaya ni devon. si james naman ay napatawa sa inakto ng dalaga. agad nya itong nilapitan at pinahid ang mga luha.
" me and ericka are just friends! what are you talking about? and she knows that i love somebody else. " seryosong sagot ni james habang hawak hawak ang magkabilang pisngi ni devon. si devon naman ay ayaw tumingin sa kanya.. ngayon iisa lang ang nasa isipan nya.. " sino kaya ang maswerteng babae na nakapag patibok ng puso ng binata? ". realization hit her again.. agad nyang tinanggal ang kamay ni james at lumakad palayo sa kanya.. pero bago pa man tuluyang lumabas ng dressing room si devon ay nagsalitang muli si james.
" it's you devon. " sabi ni james. si devon naman ay napakunot ng noo at sabay lingon kay james.
" ano? "
" you're the one that i love, devon " nakangiting sambit ni james at lumakad papunta kung nasaan nakatayo si devon.
" since you love me too.. payag ka na bang maging boyfriend mo ako? "
" mapilit ka eh... sige na nga. " birong sabi ni devon.
" really?! "
tumango lang si devon at bigla syang niyakap ni james ng mahigpit.
" we better tell the others about this " masayang sabi ni james. tumango lang si devon at sumama sa binata.
nasa may basketball court lang ang mga kaibigan nila... ganun na lang ang pagkagulat nila ng makita si james at devon na magkahawak kamay habang palapit sa kanila.
" teka, bes. anong meron? " di makapaniwalang tanong ni quen.
" i have a good news. " sambit naman ni james.
" ano naman yun? pinapakaba mo kami, james " singit naman ni yen sa usapan.
" devon is my girlfriend " proud nitong sabi at inakbayan ang dalaga. si devon naman ay napangiti lang. di naman napigilan ng mga kaibigan nila ang kiligin at maghiyawan sa balitang narinig.
" oh paano ba yan? tara nang kumain! libre ng jaevon since sila na! " sabi naman ni chikara.
sabay sabay namang nagsabi ng " kainan na! " ang mga kaibigan nila at wala na silang magawa kung hindi ang ilibre ang mga ito.
habang naglalakad papunta sa restaurant ay sadyang nagpapahuli sa lakad ang dalawa at tila may sariling mundo.
" you know what? " tanong ni james.
" what? " curious ding tanong ni devon sa binata.
" i love you " sagot ni james at ngumiti ng napakatamis. si devon naman ay nag blush sa narinig.
" i love you too " sagot din nya. nagulat sya ng biglang nakawan sya ng halik ni james sa labi, kaya naman pinalo nya ito.
" ikaw ha! " naiinis pero kinilig na sabi ni devon. si james naman ay ngumiti lang ng nakakaloko sa kanyang girlfriend.
" oy, bilisan nyo naman sa paglalakad! gutom na kami! " sigaw ni arron.
tumawa lang ang dalawa at pumasok sa loob ng restaurant.. na magkahawak kamay. =)
THE END<3
--------------------------------
thanks for reading! please comment. ahihi, pwede po kayong mag comment anonymously. inayos ko na po yung settings nito eh. sorry tinatamad na akong gawin yung part 2 nung regret. baka next month na lang yun.. kapag may time. lol wala pa akong maisip kung paano i e end yun eh. at sorry din kung bitin. naglikot lang talaga ang akin isipan... haha. anyways, toodles! lol =)
" ikaw ang mahal ko! why you giving me away? " sagot naman ni spencer.
" okay.. cut! james, devon mamaya na natin gagawin yung kadugtong ng scene na yan. it's your break right now " sambit ng direktor nila.
pareho lang tumango ang dalawa. si devon naman ay parang gripo ang mata dahil hindi pa din tumitigil ang pag iyak. agad syang tumakbo papunta sa dressing room at nagkulong.. doon sya umiyak. masyado syang nadala sa scene nila ni james. ngayon realization is hitting her.. hindi sya pwedeng mahalin ni james dahil may iba na itong mahal at doon sya lalong napaiyak. mahal nya si james pero di nya pwedeng ipagpilitan ang sarili.gusto nyang makita si james na masaya kahit masakit na hindi sya ang nagpapasaya dito.
ng nag break ay agad pumunta si james sa mga kaibigan at nakipagkwentuhan sandali. pagkatapos nun ay agad nyang hinanap si devon. gusto nya itong kausapin. agad nyang namiss ito kahit ilang minuto lang itong nawala sa kanyang tabi. tinanong nya ang mga kaibigan kung nakita nila ang dalaga pero puro "hindi" ang dagot ng mga ito. bigla naman syang nag alala. papunta na sya ng studio ng may marinig syang tunog sa isang kwarto. ng tingnan nya ito ay nasa tapat pala sya ng dressing room. ng lumapit sya sa pinto ay pinakinggan nya ang tunog at narinig nyang may umiiyak... at alam nyang kung sino iyon.
" devon? " sabi ni james sabay katok sa pinto.
agad namang napatigil si devon sa pagiyak ng marinig nya ang katok ng pinto at ang boses ni james.. hindi naman sya tumayo at tiningnan lang ang pintuan.
" devon. open the door please! what's wrong? why are you crying? "
" wala. nagpapa practice lang " pagsisinungaling nito.
" then open the door.. you said it's only a practice. please devon? " pagmamakaawa ni james. wala namang nagawa si devon at agad binuksan ang pinto. ng makita ni james si devon ay nabigla ito dahil mapulang mapula ang mata.
" wh.. what happened? " putol putol na tanong ni james.
" wala " tanging naisagot lang ni devon. agad naman syang niyakap ng binata kaya naman naiyak syang muli.
" devon tell me the real reason why you're crying. " sambit ni james at diniin ang salitang " real "
" gusto mong malaman? ha? " tanong ni devon na bahagyang tumaas ang tono ng pananalita.
" yes! "
" kasi... mahal kita! na carried away ako dun sa scene natin kanina dahil naiimagine ko tayong dalawa sa ganung sitwasyon pero imposible eh. may ericka ka na! " mahabang lintaya ni devon. si james naman ay napatawa sa inakto ng dalaga. agad nya itong nilapitan at pinahid ang mga luha.
" me and ericka are just friends! what are you talking about? and she knows that i love somebody else. " seryosong sagot ni james habang hawak hawak ang magkabilang pisngi ni devon. si devon naman ay ayaw tumingin sa kanya.. ngayon iisa lang ang nasa isipan nya.. " sino kaya ang maswerteng babae na nakapag patibok ng puso ng binata? ". realization hit her again.. agad nyang tinanggal ang kamay ni james at lumakad palayo sa kanya.. pero bago pa man tuluyang lumabas ng dressing room si devon ay nagsalitang muli si james.
" it's you devon. " sabi ni james. si devon naman ay napakunot ng noo at sabay lingon kay james.
" ano? "
" you're the one that i love, devon " nakangiting sambit ni james at lumakad papunta kung nasaan nakatayo si devon.
" since you love me too.. payag ka na bang maging boyfriend mo ako? "
" mapilit ka eh... sige na nga. " birong sabi ni devon.
" really?! "
tumango lang si devon at bigla syang niyakap ni james ng mahigpit.
" we better tell the others about this " masayang sabi ni james. tumango lang si devon at sumama sa binata.
nasa may basketball court lang ang mga kaibigan nila... ganun na lang ang pagkagulat nila ng makita si james at devon na magkahawak kamay habang palapit sa kanila.
" teka, bes. anong meron? " di makapaniwalang tanong ni quen.
" i have a good news. " sambit naman ni james.
" ano naman yun? pinapakaba mo kami, james " singit naman ni yen sa usapan.
" devon is my girlfriend " proud nitong sabi at inakbayan ang dalaga. si devon naman ay napangiti lang. di naman napigilan ng mga kaibigan nila ang kiligin at maghiyawan sa balitang narinig.
" oh paano ba yan? tara nang kumain! libre ng jaevon since sila na! " sabi naman ni chikara.
sabay sabay namang nagsabi ng " kainan na! " ang mga kaibigan nila at wala na silang magawa kung hindi ang ilibre ang mga ito.
habang naglalakad papunta sa restaurant ay sadyang nagpapahuli sa lakad ang dalawa at tila may sariling mundo.
" you know what? " tanong ni james.
" what? " curious ding tanong ni devon sa binata.
" i love you " sagot ni james at ngumiti ng napakatamis. si devon naman ay nag blush sa narinig.
" i love you too " sagot din nya. nagulat sya ng biglang nakawan sya ng halik ni james sa labi, kaya naman pinalo nya ito.
" ikaw ha! " naiinis pero kinilig na sabi ni devon. si james naman ay ngumiti lang ng nakakaloko sa kanyang girlfriend.
" oy, bilisan nyo naman sa paglalakad! gutom na kami! " sigaw ni arron.
tumawa lang ang dalawa at pumasok sa loob ng restaurant.. na magkahawak kamay. =)
THE END<3
--------------------------------
thanks for reading! please comment. ahihi, pwede po kayong mag comment anonymously. inayos ko na po yung settings nito eh. sorry tinatamad na akong gawin yung part 2 nung regret. baka next month na lang yun.. kapag may time. lol wala pa akong maisip kung paano i e end yun eh. at sorry din kung bitin. naglikot lang talaga ang akin isipan... haha. anyways, toodles! lol =)
One shot: Regret (part 1)
nakatingin pa rin sa kawalan si Mariel. tulala ito simula pa kahapon. sa tuwing naalala nya ang nangyari ay kahapon ay hindi nya mapigilan ang kanyang sarili na mapaiyak. nagi guilty sya dahil alam nya na sya ang dahilan kung bakit nangyari iyon. napabalik sya sa huwisyo ng nilapitan sya ng kanyang kapatid na si Maya.
" ate, kumain ka muna. kahapon ka pa tulala pati kami nina mama nag aalala na sa'yo. " sambit ni maya na bakas ang pag aalala para sa kapatid. para namang bingi naman ang dalaga na hindi man lang sumagot.
" ate.... " sabi nya ulit at biglang nagulat ng yakapin sya ng kapatid at humagulhol ng iyak. di nya na din napigilan ang sarili na mapaiyak.
" maya, ako ang may kakagawan ng lahat.. kung hindi lang ako nagpaloko sa.. sana buhay pa si daniel. " putol putol na sabi ni Mariel.
" ate, wag mong sabihin yan alam naman natin kung sino ang may kagagawan nito at hindi ikaw yun. tahan na. " pagpapatahan naman ni maya. agad naman kumalas sa yakap si mariel at ngumiti sa kanya (di ko alam ang tagalog sa weakly smiled so "ngumiti" na lng inilagay ko. lol)
" salamat maya ha. kahit papaano gumaan ang pakiramdam ko. tara na nga sa baba. " sagot nya at inaya ang kapatid na bumaba para kumain.
pagkatapos nyang kumain ay nagkulong ulit sya sa loob ng kanyang kwarto. agad syang umupo sa upuan na malapit sa kanyang bintana. na baling ang atensyon nya ng makita ang scapular bracelet na nasa side table ng kanyang kama. agad nya itong kinuha at tinitigan... mabilis na naman nyang naalala ang mga pangyayari kahapon.
FLASHBACK....
hindi pa rin sya makapaniwala sa nangyayari. nakita nya si daniel na nakaupo sa upuan.. na nakatali ang mga kamay at paa. lalo syang nabigla ng makita nyang nakatayo sa may pintuan ang kaibigan nyang si sam na may hawak na baril.
" sam! what's the meaning of this? " takot na tanong ni mariel
" oh! gising ka na pala. alam mo matagal ko ng plano 'to.. at ngayon ang perfect timing! "
" sam! hindi kita maintindihan! ano ba ang gusto mo?! at.. ba.. bakit nandito si daniel?!?! "
" ikaw! ikaw ang gusto ko! Mariel! di mo ba nararamdaman? matagal na kitang mahal! at ngayon gusto kong mamili ka sa aming dalawa ng lalaking 'to! " agad lumapit si sam at sinabunutan si daniel.
" f**k you, sam! " sambit naman ni daniel. dahil sa galit na nararamdamn ni sam ay sinuntok nya si daniel. hindi naman maawat ni mariel ang binata dahil nakatali din ang kanyang paa at kamay.
" sam tama na, please! hindi ka naman ganyan dati ah? "
" oo hindi ako ganito dati. pero nung narealize ko na mahal kita nagka ganito na ako. ang masakit pa mas nauna mo akong nakilala kesa sa gagong 'to pero sya pa rin ang minahal mo! unfair ka alam mo ba yun?! " galit na wika ni sam na hindi nararamdaman ang pag agos ng mga luha.
" hindi ako unfair. hindi ko naman mapigilan ang sarili ang hindi umibig kay daniel "
" nung iniwan ka ng gagong 'to, sino ang nasa tabihan mo? sino dumadamay sayo tuwing umiiyak ka? sino ang nagpapangiti sa'yo tuwing malungkot ka? di ba ako? bakit di mo man lang masuklian ng pagmamahal ang lahat ng sakripisyong ginawa ko para sa'yo? "
" hindi ganun kadali ang lahat! mahal naman kita sam.... " mahina nyang sagot.
para namang piniga ang puso ni daniel sa narinig. tumungo na lang ito para hindi mahalata ng dalaga ang sakit na nararamdaman nya. sa anim na buwan nyang di ito nakasama, si mariel lang ang tanging naiisip nya.. aaminin nya nagkamali sya nung iniwan nya ito. pero sya din naman ang dahilan kung bakit lumayo ito. hindi mo naman sya siguro masisisi kung mas pinili pa ni Mariel si Sam na makadate ito sa Ball at sa tuwing nakikita nyang itong nagyayakapan... nararamdaman nya tuloy na parang hindi sya boyfriend ni mariel. (arte ng pota. LOLOL seloso masyado.. meron pang mas malalim na dahilan kung bakit sila naghiwalay pero wala akong maisip na magandang dahilan. sarreh.)
" talaga? " tuwang tanong ni sam.
" mahal kita bilang kaibigan.. " mahina nya pa ding tugon. bigla namang nawala ang ngiti ni sam at agad ulit syang lumapit kay daniel at tinutukan ng baril sa ulo.
" sinong pipiliin mo ngayon? si daniel o ako? kapag sya ang pinili mo makikita mo, mariel. babarilin ko ang lalaking 'to sa harapan mo! at kapag ako naman ang pinili mo, sasama ka sa akin at hahayaan ko na lang mabuhay 'to. ano na?! SAGOT! "
parang pinagsakluban ng langit at lupa si mariel at lalo ng gumulo ang isipan nya. natatakot syang mawala si daniel. alam nya sa sarili nya na mahal pa din nya ang binata kahit na iniwan na sya nito dati pero mahal din nya si sam.. bilang kaibigan. parehong malapit sa kanyang puso pero alam nya isa lang ang dapat nyang piliin.
" nasisiraan ka na ba ng bait?! " sigaw ni mariel at di na nya napigilan ang sarili na maiyak.
" tumigil ka nga! madrama ka masyado! ano? ano na ba? sabihin mo na! ayoko ng pinaghihintay ako! "
" mariel... " sa wakas ay nagsalita muli si daniel. kitang kita sa mga mata nito ang takot.
" daniel... i.. i'm sorry.. sasama na ako sa'yo, sam... " sagot ni mariel at tumungo. kahit masakit man sa kanya.. ayaw nyang mamatay si daniel dahil lang sa kanya.
pagkarinig na pagkarinig ni sam ng sagot ni mariel ay agad syang lumapit sa dalaga at tinanggal ang kamay at paa nitong nakatali sa upuan. ng matanggal ito ay agad nyang niyakap ang dalaga.
" salamat mariel! " tuwang sabi ni sam habang si mariel naman ay umiiyak habang nakatingin kay daniel na nakatungo lang. alam nyang umiiyak din ito.
" pwede ko bang kausapin muna si daniel bago tayo umalis? " halos pabulong nyang sabi dito.
" sige.. pero dalawang minuto lang. "
agad kumalas si mariel sa yakap at tumakbo papunta kay daniel.
" daniel " sambit niya. ng marinig ng binata ang boses ni mariel ay agad itong tumingala. parang nadurog ang puso ni mariel ng makita na pulang pula ang mata ng binata. di naman nya napigilan ang sarili na yakapin si daniel.
" i'm sorry... i'm sorry. " sunod sunod nyang sabi.
" why mariel? why? bakit sya ang pinili mo? " naiiyak na tanong ni daniel.
" dahil ayokong mawala ka. gusto mo bang barilin ka ni sam? ha? "
" tapatin mo nga ako, do you still love me? cause i love you, baby. "
sa loob ng ilang buwan, yun ang gustong marinig ni mariel. alam nya ang sagot sa tanong ng binata but she kept silent.
" mariel! do you still love me? please, don't leave me. i love you so much." tanong nitong muli.
lalong napaiyak ang dalaga. magsasalita na sya ulit ng biglang may humawak sa kanyang braso. nakita nya si sam na blanko lang ang ekspresyon sa mukha.
" halika na, mariel. umalis na tayo " kalmado nitong sabi.
" mariel please don't leave me.. " pagsusumamo naman ni daniel.
" mariel! i said let's go! " galit na sambit ni sam at hinigpitan ang paghawak sa braso nito. agad namang tumayo si mariel sa pagkakaupo at sumama kay sam.
" mariel! mariel! please don't leave me! mariel! i love you so much! mariel! " sigaw ni daniel. kahit gusto nyang sundan ang dalaga ay di nya magawa dahil nakatali sya.
si mariel naman ay di na mapigil ang mga luha na kanina pa ayaw matapos sa pagtulo. bago pa malakabas ng gusaling iyon ay napansin nya na masyadong mabilis maglakad si sam... lalo nyang ikinabahala ng may narinig
syang tunog... at pamilyar sa kanya ang tunog na iyon. agad syang nagpanik at sinubukang alisin ang kamay ni sam sa braso nya.
" sam! ano ba yung tunog na yun? at bakit ang bilis mong maglakad?! " tanong nya pero hindi man lang sumasagot ang binata.
" sam! ano ka ba? pwedeng bagalan mong maglakad? parang kang nagmamadali! "
" kailangan na nating bilisan! " sagot nito na lalong ikinakaba.
" a.. anong ibig mong sabihin?! answer me! " sambit nito na puno na ng kaba ang dibdib.
ng makalabas sila ay agad silang tumakbo. at biglang may sumabog. ng tumingin sa likod si mariel ay nakita nyang nasusunog na ang gusali. halos gumuho ang kanyang mundo sa nakikita nya.
" DDDDAAAANNNNIIIIEEEEELLLL! " sigaw nya at napaluhod. namamanhid ang buong katawan nya. masyadong mabilis ang pangyayari at di na nya kinaya kaya mabilis syang nawalan ng malay.
nagpanik si sam kaya naman agad nyang binuhat ang dalaga at naglakad.. di nya alam na may mga pulis na sa paligid. bigla naman syang nagulat ng tumakbo papunta sa kanyang direksyon ang kanyang bestfriend na si
quen.
" hayop ka sam! anong ginawa mo?! " galit na tanong ni quen at kinuha ang walang malay na si mariel.
" i... i.... --- " di na nya natapos ang sinabi ng posasan na sya ng mga pulis.
" walang hiya ka! " sigaw ulit ni quen habang inilayo si mariel at dinala sa ambulansya.
" gago ka, quen! akala ko ba kaibigan kita?! traydor ka! traydor! " sigaw naman ni sam habang ipinapasok sya sa loob ng sasakyan ng pulis.
" sorry sam pero maling mali ang ginawa mo.. at ginawa ko lang ang tama. " pabulong nitong sagot.
-------------------------------------------------------------------------------------------
nagising na lang si mariel sa kanyang kwarto. nakita naman nya ang kanyang magulang, si Maya at bestfriend nya (also sam's bestfriend) na si quen.
" okay ka na ba, bes? " alalang tanong ni quen.
" oo. " sagot naman nito.
" ate gusto mo bang kumain? "
" hindi. hindi ako nagugutom. " sagot ng dalaga.
" bes, nanaginip lang ba ako? " kaba nitong tanong sa kanyang bestfriend.
" umm.. maiwan muna namin kayo.. " biglang singit naman ng papa ni mariel. tumango lang ang dalaga at agad namang umalis ang magulang nito at ang kapatid.
" nawalan ka ng malay, bes. na trauma ka ata sa nakita mo kanina. "
" so totoo pala yung nangyari... " sagot ng dalaga at di na naman napigilan ang mga luha.
" wala na ba talaga si daniel? "
" di pa namin alam, bes. nag se search na sila dun sa building na yun. "
" nasaan na si sam?! kailangan magbayad ng gagong yun! " sigaw nya at umiyak. quen don't usually see his bestfriend like this. ngayon lang. kaya naman agad nya itong nilapitan at niyakap ng mahigpit.
" bes, wag ka nang umiyak. hintayin na lang natin kung anong mangyayari sa pagiimbestiga ng mga pulis. "
" bes, niloko ako ni sam. akala ko --- "
" ano ba talagang nangyari? "
bago muling magsalita si mariel ay pinahid muna nya ang mga luha at habang ikinukwento na nya ang pangyayari ay kitang kita sa mukha ni quen ang awa para sa kaibigan. kahit nung nag break sila ni daniel ay alam nya na mahal pa din nila ang isa't isa at alam din nya na mahihirapang mag move on si mariel kung sakaling wala na nga ang binata.
" kung hindi sana ako nagpaloko.. sana.. sana nandito pa din si daniel. sana nakinig na lang ako sa sinabi nya na mahal nya talaga ako.. bes, di ko na alam ang gagawin ko.. " putol putol na sabi ng dalaga.
" wag kang ganyan sa sarili mo. "
" quen, pwede sa labas ka muna? gusto ko lang mapag isa. "
" pero mariel --- "
" please quen. "
hinawakan ni quen ang kamay ni mariel pero binitawan din ito at lumabas. right after that moment, biglang tumayo si mariel at ginulo lahat ng gamit na makita nya. hindi nya makaya ang sakit. masyado nang masakit para sa kanya. habang itinatapon lahat ng gamit ay wala namang itong tigil sa pagiyak at ng mahagip ang isang baso ay binasag nya ito at kinuha ang bubog. ang hindi nya alam ay nasa labas lamang ng nakasarang pinto sa si quen. di na nya makayanan ang naririnig sa loob ng kwarto kaya pinasok na nya ang dalaga. laking gulat nya ng makita ang dalaga na nagdudugo ang kamay.
" bes! " sigaw ni quen at nilapitan si mariel. agad nya itong niyakap at kinuha ang piraso ng nabasag na baso na hawak hawak nito.
" ano bang ginagawa mo? ha? " galit nitong tanong sa dalaga pero hindi naman ito nagsasalita. puro iyak lang ang naririnig ni quen mula sa kanya.
" maya! maya! " sigaw ni muli ni quen. agad namang pumasok ang kapatid ni mariel sa kwarto at katulad ni quen, nagulat din ito sa itsura ng kwarto.
" a... anong nangyari dito, kuya? " kinakabahang tanong ni maya.
" basta. kuhanin mo nga yung panggamot sa sugat! bilis! " utos nito na agad sinunod ni maya. ng makabalik io ay dala dala nito ang first aid kit at iniabot ni quen. si mariel na naman ay tulala lang habang ginagamot ni quen ang sugat sa kamay nito.
" mariel, wag mong saktan ang sarili mo, pwede ba? ilang beses ko na bang sasabihin sa'yo na hindi ikaw ang may dahilan ng lahat. " seryoso nitong sabi.
" di ko pa rin matanggap eh. kung ikaw ang nasa kalagayan ko ngayon.. masasaktan ka din. " sagot naman ng dalaga.
" alam ko naman ang nararamdaman mo ngayon eh.. pero sobra mo nang pinapahirapan ang sarili mo. saktan ang sarili mo? really? that will not help anything, mariel. "
hindi na lang ulit nagsalita si mariel hanggang sa matapos nang gamutin ni quen ang kanyang sugat.
hapon na ng umalis si quen. gusto man nitong bantayan ang kaibigan ay hindi pwede dahil meron pa itong gagawin. nagkulong lang si mariel sa loob ng kwarto nya sa buong araw. malaki ang pinagbago nito dahil sa pagiging hyper at bubbly nito dati ay ngayon masyado nang tahimik.
END OF FLASHBACK.......
gusto mang pigilan ni mariel ang pag agos ng kanyang mga luha ay di nya magawa. agad nyang binitawan ang scapular bracelet at ibinalik sa mesa. kinuha naman nya ang iphone 4 na katabi lang ng bracelet. pagkabukas nya ay bumungad agad ang picture nilang dalawa ni daniel. di pa pala nya napapalitan ang screensaver at lockscreen nya.. napangiti sya ng konti ng maalala ang masasayang araw nila ng binata noon.
" sana buhay ka pa, daniel. sana nakinig na lang ako sa'yo. " sambit nya habang tinintingnan pa rin ang picture. bigla nya naman itong hinalikan at ibinaba sa mesa.
bago matulog ay nag dasal muna na sya at pinapanalangin nya na sana buhay pa ang lalaki na itinitibok ng kanyang puso.
---------------------------------------------------
ang one shot na di ako pinatulog. my gosh... don't worry first part pa lang 'to =)) i'll post the other part of it soon! wala pa ang part 2 you guys. as in wala pa talaga so don't rush me please. ahihihi :") thanks for reading this pala and love you guys! :* :)
" ate, kumain ka muna. kahapon ka pa tulala pati kami nina mama nag aalala na sa'yo. " sambit ni maya na bakas ang pag aalala para sa kapatid. para namang bingi naman ang dalaga na hindi man lang sumagot.
" ate.... " sabi nya ulit at biglang nagulat ng yakapin sya ng kapatid at humagulhol ng iyak. di nya na din napigilan ang sarili na mapaiyak.
" maya, ako ang may kakagawan ng lahat.. kung hindi lang ako nagpaloko sa.. sana buhay pa si daniel. " putol putol na sabi ni Mariel.
" ate, wag mong sabihin yan alam naman natin kung sino ang may kagagawan nito at hindi ikaw yun. tahan na. " pagpapatahan naman ni maya. agad naman kumalas sa yakap si mariel at ngumiti sa kanya (di ko alam ang tagalog sa weakly smiled so "ngumiti" na lng inilagay ko. lol)
" salamat maya ha. kahit papaano gumaan ang pakiramdam ko. tara na nga sa baba. " sagot nya at inaya ang kapatid na bumaba para kumain.
pagkatapos nyang kumain ay nagkulong ulit sya sa loob ng kanyang kwarto. agad syang umupo sa upuan na malapit sa kanyang bintana. na baling ang atensyon nya ng makita ang scapular bracelet na nasa side table ng kanyang kama. agad nya itong kinuha at tinitigan... mabilis na naman nyang naalala ang mga pangyayari kahapon.
FLASHBACK....
hindi pa rin sya makapaniwala sa nangyayari. nakita nya si daniel na nakaupo sa upuan.. na nakatali ang mga kamay at paa. lalo syang nabigla ng makita nyang nakatayo sa may pintuan ang kaibigan nyang si sam na may hawak na baril.
" sam! what's the meaning of this? " takot na tanong ni mariel
" oh! gising ka na pala. alam mo matagal ko ng plano 'to.. at ngayon ang perfect timing! "
" sam! hindi kita maintindihan! ano ba ang gusto mo?! at.. ba.. bakit nandito si daniel?!?! "
" ikaw! ikaw ang gusto ko! Mariel! di mo ba nararamdaman? matagal na kitang mahal! at ngayon gusto kong mamili ka sa aming dalawa ng lalaking 'to! " agad lumapit si sam at sinabunutan si daniel.
" f**k you, sam! " sambit naman ni daniel. dahil sa galit na nararamdamn ni sam ay sinuntok nya si daniel. hindi naman maawat ni mariel ang binata dahil nakatali din ang kanyang paa at kamay.
" sam tama na, please! hindi ka naman ganyan dati ah? "
" oo hindi ako ganito dati. pero nung narealize ko na mahal kita nagka ganito na ako. ang masakit pa mas nauna mo akong nakilala kesa sa gagong 'to pero sya pa rin ang minahal mo! unfair ka alam mo ba yun?! " galit na wika ni sam na hindi nararamdaman ang pag agos ng mga luha.
" hindi ako unfair. hindi ko naman mapigilan ang sarili ang hindi umibig kay daniel "
" nung iniwan ka ng gagong 'to, sino ang nasa tabihan mo? sino dumadamay sayo tuwing umiiyak ka? sino ang nagpapangiti sa'yo tuwing malungkot ka? di ba ako? bakit di mo man lang masuklian ng pagmamahal ang lahat ng sakripisyong ginawa ko para sa'yo? "
" hindi ganun kadali ang lahat! mahal naman kita sam.... " mahina nyang sagot.
para namang piniga ang puso ni daniel sa narinig. tumungo na lang ito para hindi mahalata ng dalaga ang sakit na nararamdaman nya. sa anim na buwan nyang di ito nakasama, si mariel lang ang tanging naiisip nya.. aaminin nya nagkamali sya nung iniwan nya ito. pero sya din naman ang dahilan kung bakit lumayo ito. hindi mo naman sya siguro masisisi kung mas pinili pa ni Mariel si Sam na makadate ito sa Ball at sa tuwing nakikita nyang itong nagyayakapan... nararamdaman nya tuloy na parang hindi sya boyfriend ni mariel. (arte ng pota. LOLOL seloso masyado.. meron pang mas malalim na dahilan kung bakit sila naghiwalay pero wala akong maisip na magandang dahilan. sarreh.)
" talaga? " tuwang tanong ni sam.
" mahal kita bilang kaibigan.. " mahina nya pa ding tugon. bigla namang nawala ang ngiti ni sam at agad ulit syang lumapit kay daniel at tinutukan ng baril sa ulo.
" sinong pipiliin mo ngayon? si daniel o ako? kapag sya ang pinili mo makikita mo, mariel. babarilin ko ang lalaking 'to sa harapan mo! at kapag ako naman ang pinili mo, sasama ka sa akin at hahayaan ko na lang mabuhay 'to. ano na?! SAGOT! "
parang pinagsakluban ng langit at lupa si mariel at lalo ng gumulo ang isipan nya. natatakot syang mawala si daniel. alam nya sa sarili nya na mahal pa din nya ang binata kahit na iniwan na sya nito dati pero mahal din nya si sam.. bilang kaibigan. parehong malapit sa kanyang puso pero alam nya isa lang ang dapat nyang piliin.
" nasisiraan ka na ba ng bait?! " sigaw ni mariel at di na nya napigilan ang sarili na maiyak.
" tumigil ka nga! madrama ka masyado! ano? ano na ba? sabihin mo na! ayoko ng pinaghihintay ako! "
" mariel... " sa wakas ay nagsalita muli si daniel. kitang kita sa mga mata nito ang takot.
" daniel... i.. i'm sorry.. sasama na ako sa'yo, sam... " sagot ni mariel at tumungo. kahit masakit man sa kanya.. ayaw nyang mamatay si daniel dahil lang sa kanya.
pagkarinig na pagkarinig ni sam ng sagot ni mariel ay agad syang lumapit sa dalaga at tinanggal ang kamay at paa nitong nakatali sa upuan. ng matanggal ito ay agad nyang niyakap ang dalaga.
" salamat mariel! " tuwang sabi ni sam habang si mariel naman ay umiiyak habang nakatingin kay daniel na nakatungo lang. alam nyang umiiyak din ito.
" pwede ko bang kausapin muna si daniel bago tayo umalis? " halos pabulong nyang sabi dito.
" sige.. pero dalawang minuto lang. "
agad kumalas si mariel sa yakap at tumakbo papunta kay daniel.
" daniel " sambit niya. ng marinig ng binata ang boses ni mariel ay agad itong tumingala. parang nadurog ang puso ni mariel ng makita na pulang pula ang mata ng binata. di naman nya napigilan ang sarili na yakapin si daniel.
" i'm sorry... i'm sorry. " sunod sunod nyang sabi.
" why mariel? why? bakit sya ang pinili mo? " naiiyak na tanong ni daniel.
" dahil ayokong mawala ka. gusto mo bang barilin ka ni sam? ha? "
" tapatin mo nga ako, do you still love me? cause i love you, baby. "
sa loob ng ilang buwan, yun ang gustong marinig ni mariel. alam nya ang sagot sa tanong ng binata but she kept silent.
" mariel! do you still love me? please, don't leave me. i love you so much." tanong nitong muli.
lalong napaiyak ang dalaga. magsasalita na sya ulit ng biglang may humawak sa kanyang braso. nakita nya si sam na blanko lang ang ekspresyon sa mukha.
" halika na, mariel. umalis na tayo " kalmado nitong sabi.
" mariel please don't leave me.. " pagsusumamo naman ni daniel.
" mariel! i said let's go! " galit na sambit ni sam at hinigpitan ang paghawak sa braso nito. agad namang tumayo si mariel sa pagkakaupo at sumama kay sam.
" mariel! mariel! please don't leave me! mariel! i love you so much! mariel! " sigaw ni daniel. kahit gusto nyang sundan ang dalaga ay di nya magawa dahil nakatali sya.
si mariel naman ay di na mapigil ang mga luha na kanina pa ayaw matapos sa pagtulo. bago pa malakabas ng gusaling iyon ay napansin nya na masyadong mabilis maglakad si sam... lalo nyang ikinabahala ng may narinig
syang tunog... at pamilyar sa kanya ang tunog na iyon. agad syang nagpanik at sinubukang alisin ang kamay ni sam sa braso nya.
" sam! ano ba yung tunog na yun? at bakit ang bilis mong maglakad?! " tanong nya pero hindi man lang sumasagot ang binata.
" sam! ano ka ba? pwedeng bagalan mong maglakad? parang kang nagmamadali! "
" kailangan na nating bilisan! " sagot nito na lalong ikinakaba.
" a.. anong ibig mong sabihin?! answer me! " sambit nito na puno na ng kaba ang dibdib.
ng makalabas sila ay agad silang tumakbo. at biglang may sumabog. ng tumingin sa likod si mariel ay nakita nyang nasusunog na ang gusali. halos gumuho ang kanyang mundo sa nakikita nya.
" DDDDAAAANNNNIIIIEEEEELLLL! " sigaw nya at napaluhod. namamanhid ang buong katawan nya. masyadong mabilis ang pangyayari at di na nya kinaya kaya mabilis syang nawalan ng malay.
nagpanik si sam kaya naman agad nyang binuhat ang dalaga at naglakad.. di nya alam na may mga pulis na sa paligid. bigla naman syang nagulat ng tumakbo papunta sa kanyang direksyon ang kanyang bestfriend na si
quen.
" hayop ka sam! anong ginawa mo?! " galit na tanong ni quen at kinuha ang walang malay na si mariel.
" i... i.... --- " di na nya natapos ang sinabi ng posasan na sya ng mga pulis.
" walang hiya ka! " sigaw ulit ni quen habang inilayo si mariel at dinala sa ambulansya.
" gago ka, quen! akala ko ba kaibigan kita?! traydor ka! traydor! " sigaw naman ni sam habang ipinapasok sya sa loob ng sasakyan ng pulis.
" sorry sam pero maling mali ang ginawa mo.. at ginawa ko lang ang tama. " pabulong nitong sagot.
-------------------------------------------------------------------------------------------
nagising na lang si mariel sa kanyang kwarto. nakita naman nya ang kanyang magulang, si Maya at bestfriend nya (also sam's bestfriend) na si quen.
" okay ka na ba, bes? " alalang tanong ni quen.
" oo. " sagot naman nito.
" ate gusto mo bang kumain? "
" hindi. hindi ako nagugutom. " sagot ng dalaga.
" bes, nanaginip lang ba ako? " kaba nitong tanong sa kanyang bestfriend.
" umm.. maiwan muna namin kayo.. " biglang singit naman ng papa ni mariel. tumango lang ang dalaga at agad namang umalis ang magulang nito at ang kapatid.
" nawalan ka ng malay, bes. na trauma ka ata sa nakita mo kanina. "
" so totoo pala yung nangyari... " sagot ng dalaga at di na naman napigilan ang mga luha.
" wala na ba talaga si daniel? "
" di pa namin alam, bes. nag se search na sila dun sa building na yun. "
" nasaan na si sam?! kailangan magbayad ng gagong yun! " sigaw nya at umiyak. quen don't usually see his bestfriend like this. ngayon lang. kaya naman agad nya itong nilapitan at niyakap ng mahigpit.
" bes, wag ka nang umiyak. hintayin na lang natin kung anong mangyayari sa pagiimbestiga ng mga pulis. "
" bes, niloko ako ni sam. akala ko --- "
" ano ba talagang nangyari? "
bago muling magsalita si mariel ay pinahid muna nya ang mga luha at habang ikinukwento na nya ang pangyayari ay kitang kita sa mukha ni quen ang awa para sa kaibigan. kahit nung nag break sila ni daniel ay alam nya na mahal pa din nila ang isa't isa at alam din nya na mahihirapang mag move on si mariel kung sakaling wala na nga ang binata.
" kung hindi sana ako nagpaloko.. sana.. sana nandito pa din si daniel. sana nakinig na lang ako sa sinabi nya na mahal nya talaga ako.. bes, di ko na alam ang gagawin ko.. " putol putol na sabi ng dalaga.
" wag kang ganyan sa sarili mo. "
" quen, pwede sa labas ka muna? gusto ko lang mapag isa. "
" pero mariel --- "
" please quen. "
hinawakan ni quen ang kamay ni mariel pero binitawan din ito at lumabas. right after that moment, biglang tumayo si mariel at ginulo lahat ng gamit na makita nya. hindi nya makaya ang sakit. masyado nang masakit para sa kanya. habang itinatapon lahat ng gamit ay wala namang itong tigil sa pagiyak at ng mahagip ang isang baso ay binasag nya ito at kinuha ang bubog. ang hindi nya alam ay nasa labas lamang ng nakasarang pinto sa si quen. di na nya makayanan ang naririnig sa loob ng kwarto kaya pinasok na nya ang dalaga. laking gulat nya ng makita ang dalaga na nagdudugo ang kamay.
" bes! " sigaw ni quen at nilapitan si mariel. agad nya itong niyakap at kinuha ang piraso ng nabasag na baso na hawak hawak nito.
" ano bang ginagawa mo? ha? " galit nitong tanong sa dalaga pero hindi naman ito nagsasalita. puro iyak lang ang naririnig ni quen mula sa kanya.
" maya! maya! " sigaw ni muli ni quen. agad namang pumasok ang kapatid ni mariel sa kwarto at katulad ni quen, nagulat din ito sa itsura ng kwarto.
" a... anong nangyari dito, kuya? " kinakabahang tanong ni maya.
" basta. kuhanin mo nga yung panggamot sa sugat! bilis! " utos nito na agad sinunod ni maya. ng makabalik io ay dala dala nito ang first aid kit at iniabot ni quen. si mariel na naman ay tulala lang habang ginagamot ni quen ang sugat sa kamay nito.
" mariel, wag mong saktan ang sarili mo, pwede ba? ilang beses ko na bang sasabihin sa'yo na hindi ikaw ang may dahilan ng lahat. " seryoso nitong sabi.
" di ko pa rin matanggap eh. kung ikaw ang nasa kalagayan ko ngayon.. masasaktan ka din. " sagot naman ng dalaga.
" alam ko naman ang nararamdaman mo ngayon eh.. pero sobra mo nang pinapahirapan ang sarili mo. saktan ang sarili mo? really? that will not help anything, mariel. "
hindi na lang ulit nagsalita si mariel hanggang sa matapos nang gamutin ni quen ang kanyang sugat.
hapon na ng umalis si quen. gusto man nitong bantayan ang kaibigan ay hindi pwede dahil meron pa itong gagawin. nagkulong lang si mariel sa loob ng kwarto nya sa buong araw. malaki ang pinagbago nito dahil sa pagiging hyper at bubbly nito dati ay ngayon masyado nang tahimik.
END OF FLASHBACK.......
gusto mang pigilan ni mariel ang pag agos ng kanyang mga luha ay di nya magawa. agad nyang binitawan ang scapular bracelet at ibinalik sa mesa. kinuha naman nya ang iphone 4 na katabi lang ng bracelet. pagkabukas nya ay bumungad agad ang picture nilang dalawa ni daniel. di pa pala nya napapalitan ang screensaver at lockscreen nya.. napangiti sya ng konti ng maalala ang masasayang araw nila ng binata noon.
" sana buhay ka pa, daniel. sana nakinig na lang ako sa'yo. " sambit nya habang tinintingnan pa rin ang picture. bigla nya naman itong hinalikan at ibinaba sa mesa.
bago matulog ay nag dasal muna na sya at pinapanalangin nya na sana buhay pa ang lalaki na itinitibok ng kanyang puso.
---------------------------------------------------
ang one shot na di ako pinatulog. my gosh... don't worry first part pa lang 'to =)) i'll post the other part of it soon! wala pa ang part 2 you guys. as in wala pa talaga so don't rush me please. ahihihi :") thanks for reading this pala and love you guys! :* :)
Subscribe to:
Posts (Atom)